Weer heerlijk liggen pitten en al op tijd weer wakker, maar
nog even omgedraaid. Op eens schoot het me wel te binnen waarom het gisteren zo
druk was in Woof. Het was 2-4-1 zoals ze dat hier noemen. Twee drankjes voor de
prijs van 1, nu snap ik dus ook waarom ik de kassabon kreeg toen ik één biertje
bestelde. Je zult dan tegen inlevering wel de tweede krijgen. Uiteindelijk is
het met gelukt om toch te blijven liggen tot 9:30, in tegenstelling tot
team-altiro die er vandaag extra vroeg uit moesten vanwege de getijde op het
wad. De voorspellingen zijn goed hier voor vandaag. Bewolkt met temperaturen
oplopend tot 21 graden, wat in de praktijk in de stad toch altijd wel iets
warmer is. Er staat nog ergens in Berlijn een stukje originele muur, dus die
wil ik maar eens gaan opzoeken.
In de metro en met de U2 naar Alexanderplatz en dan de U8
naar Bernauer strasse. Omdat ik redelijk op tijd weg was gegaan, toch nog maar
even kijken hoe druk het was bij de televisie toren. Daar stond helaas alweer
een lange rij en de wachttijd, want ik weet nu hoe ik die kon uitvinden, was
ongeveer 2 uur. Dus maar weer gelaten, want gewoon een kaartje online kopen en
dan weten wanneer je mag lijkt me toch veel relaxter. Dus weer terug naar de
metro gelopen en de U8 gepakt. Eenmaal aangekomen sta je gelijk bij het begin
van het monument. Vanaf daar heb je een pad richting een restant van de muur
met veel informatie en verhalen over wat er allemaal gebeurt is.
Erg indrukwekkend moet ik zeggen en vandaar ook de foto van tunnel 57. Een van de vele tunnels die er zijn geweest, maar van deze weten ze dat er 57 mensen door hebben kunnen ontsnappen voordat hij werd ontdekt. Elk jaar op 13 augustus worden er kransen bij het monument gelegd ter nagedachtenis dat de bouw van de muur begonnen is op die datum in 1961. En dan zie je eindelijk een stuk van de originele muur. Moet zeggen dat het allemaal best wel een indruk heeft achtergelaten maar me ook enorm heeft doen opwinden over wat er nu in Rusland gebeurt en of we dan echt niets geleerd hebben van de toch recente geschiedenis. Alle 58 procent van de Nederlanders moeten hier maar eens een kijkje komen nemen en alle verhalen en foto’s zien. Vooral in het informatie centrum die net als de uitkijktoren vrij toegankelijk is, liegt er niet om. Pfff, emotie alom, dus eerst maar even stuk lopen.
Erg indrukwekkend moet ik zeggen en vandaar ook de foto van tunnel 57. Een van de vele tunnels die er zijn geweest, maar van deze weten ze dat er 57 mensen door hebben kunnen ontsnappen voordat hij werd ontdekt. Elk jaar op 13 augustus worden er kransen bij het monument gelegd ter nagedachtenis dat de bouw van de muur begonnen is op die datum in 1961. En dan zie je eindelijk een stuk van de originele muur. Moet zeggen dat het allemaal best wel een indruk heeft achtergelaten maar me ook enorm heeft doen opwinden over wat er nu in Rusland gebeurt en of we dan echt niets geleerd hebben van de toch recente geschiedenis. Alle 58 procent van de Nederlanders moeten hier maar eens een kijkje komen nemen en alle verhalen en foto’s zien. Vooral in het informatie centrum die net als de uitkijktoren vrij toegankelijk is, liegt er niet om. Pfff, emotie alom, dus eerst maar even stuk lopen.
Op het Alexanderplaats staat de televisie toren en die zie
je al snel, dus gewoon maar die kant op gelopen. Nog wat leuke straatjes gezien
en even in gelopen om uiteindelijk een weer zo’n inhammetje met winkels. Dus
snel naar beginnen gewipt om er achter te komen dat het er hier wel erg bekend
uit zag en ik volgens mij daar ooit gepind heb drie jaar geleden. Mijn
gevoelens klopte want ik eindigde op hetzelfde stelsel aan hofjes waar ook de
Ampelmann winkeltje zit. Dus daar maar kijken of ze nu wel weer de goede
sleutelhangers hebben, en ja.. Die waren er weer en dus mee genomen. Maar ja,
ik zat dus wel weer op bekend terrein wat eigenlijk niet de bedoeling was. Dus
maar weer een kant opgelopen waar ik vorige keer niet geweest ben, richting de
nieuwe Joodse synagoog.
Voor 2 euro mocht je de koepel in, niet duur voor joden dacht ik nog. Maar de synagoog zelf was niet toegankelijk. Na een controle met röntgen, moest ik gelijk met de lift naar de derde etage. Even de borden volgen en ik kwam op een smal betonnen trapje, oh jee, waar zal dit me gaan brengen. Nou dat was even een tegenvaller, je komt gewoon op een betonnen vloer net onder de gouden koepel, die ook gewoon dicht is. En na het maken van wat foto’s werd ik onvriendelijk verzocht dit liever niet te doen. Alsof je foto’s van binnen wilt nemen, het was gewoon grijs beton. Dus maar weer naar beneden. Omdat het al met al toch wel een stuk lopen is geweest nog even gekeken of ik een leuk plekje kon vinden om te zitten. Maar de leuke plekjes zaten allemaal alweer vol, dus maar door gelopen naar de metro want mijn benen waren toch wel redelijk moe van al dat lopen.
Voor 2 euro mocht je de koepel in, niet duur voor joden dacht ik nog. Maar de synagoog zelf was niet toegankelijk. Na een controle met röntgen, moest ik gelijk met de lift naar de derde etage. Even de borden volgen en ik kwam op een smal betonnen trapje, oh jee, waar zal dit me gaan brengen. Nou dat was even een tegenvaller, je komt gewoon op een betonnen vloer net onder de gouden koepel, die ook gewoon dicht is. En na het maken van wat foto’s werd ik onvriendelijk verzocht dit liever niet te doen. Alsof je foto’s van binnen wilt nemen, het was gewoon grijs beton. Dus maar weer naar beneden. Omdat het al met al toch wel een stuk lopen is geweest nog even gekeken of ik een leuk plekje kon vinden om te zitten. Maar de leuke plekjes zaten allemaal alweer vol, dus maar door gelopen naar de metro want mijn benen waren toch wel redelijk moe van al dat lopen.
Na een korte pauze in mijn appartement en even wat
boodschappen even langs MrB gelopen om een twee T-shirts te kopen en een
drankje op het terras van More. De spullen maar thuis gebracht en weer naar de
pizzeria want die hebben ook kleine pizza’s en zoals wel vaker niet veel
honger. Dat eindigde weer als een vreemde maar leuke ervaring. Heb ik net mijn
pizza Hawaï op, die anders dan bij ons maar wel lekker was, een jongen gewoon
bij mijn aan tafel zitten en begint in het Duits een heel verhaal over hoe moe
hij was en dergelijke. Hij pakt een half liter biertje uit zijn tas en maakt
deze met zijn aansteker open. In het
begin schrok ik wel, oh jee een zwerver aan tafel, heb ik dat? Het bleek mee te
vallen want hij had er net gegeten en nadat hij zich verontschuldigde tegen het
personeel dat hij zelf een biertje had geopend vonden ze het wel prima, hij had
er namelijk zelf ook gegeten. Het bleek om een jongen te gaan, mijn leeftijd,
die van Hamburg naar Berlijn is verhuisd om in het theater te willen werken. Nu
heeft hij uiteindelijk wel een baantje en nieuw leuk appartementje maar het zit
hem allemaal nog niet mee en het grote geld, nee, bijna armoede. Overigens zie
je hier veel mensen die ver onder onze armoede grens leven. Je ziet het niet
heel snel, maar als je om je heen kijkt en het niet negeert, oeps…. Maar uiteindelijk bleek het gewoon om een man
te gaan die mijn bijzonder aantrekkelijk vond en toen ik eenmaal het vertrouwen
had raakte we leuk aan de praat. Dus nog maar wat te drinken genomen om daarna
toch echt alleen naar huis te gaan. Hij wou wel even mee maar ik mocht ook met
hem mee, maar geen van beide had ik zin in. Hij was moe en zo zag hij er ook
uit, en ik had andere plannen.
Even een lekkere douche genomen en me weer omgekleed om
vervolgens maar weer naar Woof te gaan. Al snel raakte ik aan de praat met een
groep van drie Amerikanen en een Amsterdammer. Die waren met zijn vieren op
vakantie hier. Blijkt de Amsterdammer dus een lat relatie te hebben met een van
de Amerikanen en die was met twee vrienden voor de Gaypride overgekomen en
daarna dus nog een paar dagen Berlijn. Die rijden morgen weer terug, dus zijn
ook niet heel lang gebleven, maar was wel beren gezellig. Niet veel later dan
hun weg gingen ben ik ook maar gegaan en zo lag ik weer tegen 01:00 op bed.














Geen opmerkingen:
Een reactie posten